Vorige week is een goede en dierbare vriend van mij overleden. Het was slechts twee maanden nadat hij pijn in zijn buik kreeg. Hij zou over 2,5 maand met vervroegd pensioen gaan; als hij 57 jaar werd. Hij was brandweerman. De avond voor zijn overlijden brachten zijn collega’s hem op indrukwekkende wijze een laatste groet door met een stoet van 17 brandweervoertuigen met zwaailichten en sirenes langs zijn huis te trekken en zijn brandweerhelm als aandenken aan zijn vrouw en kinderen te overhandigen.

Het afscheid toen ik hem voor het laatst in levende lijve zag raakte mij diep. “Pluk de dag!” zei hij. Dit zette mij aan het denken. Geniet van het heden en stel niet uit tot later. Doe ik dat eigenlijk wel genoeg?

Mijn vriend heeft wel genoten van het leven, ook al was het te kort. Misschien kwam dat wel omdat hij al eerder kanker had gehad. Ik kende hem als een opgewekte vent met veel humor. Ik heb hem nooit kwaad gezien. Het werk bij de brandweer is leuk en dankbaar. Fysiek inspannend door hulpverlening op onregelmatige tijden en veel oefenen. Soms spannend en zwaar als je te maken krijgt met grote branden, ernstige ongelukken en menselijk leed. Door intensief samenwerken, vertrouwen op elkaar en praten over wat ze meegemaakt hebben is de saamhorigheid groot. Relativeren, anekdotes vertellen en veel lachen hoort er ook bij. Bijvoorbeeld over de hond ‘Fikkie’ die hij gered had uit een brandend huis.

Als architect en consultant geniet ik ook van mijn werk. Dankbaar werk omdat ik organisaties mag helpen bij hun ontwikkeling. Fysiek niet zo inspannend; misschien alleen door het vele autorijden en de lange dagen. Dikwijls te lang om voldoende aandacht te kunnen geven aan mijn gezin. Geestelijk uitdagend door complexe architecturen en transitiescenario’s. Niet zelden vergt het veel inspanning om de neuzen één kant op te krijgen.

Als kantoornomade bij wisselende opdrachtgevers mis ik wel eens de collegiale saamhorigheid. Het contact met collega’s bij opdrachtgevers en bij Solventa is goed, maar niet zo intensief dat je elkaar door en door leert kennen. Ik verwacht dan ook geen stoet met leaseauto’s langs mijn huis, mocht ik ooit vroegtijdig afscheid moeten nemen. Dat is bovendien niet zo indrukwekkend 😊.

Ik ga er voor om tot aan (mijn continu opschuivende) pensioendatum met veel plezier te werken. Genieten van de dingen die goed gaan, problemen relativeren en tijd vrij houden voor een gelukkig gezinsleven.

Pluk de dag!

Terug naar blog

Auteur

Paul Mulder

Datum

27 augustus 2018

Categorie(ën)

Enterprise Architectuur, Architectuur

Tag(s)

,